Tutkuların Dengesi

Kalemim kağıdıma deymeyeli bir seneden fazla olmuş...İçimde çağlayan kelimeleri bir türlü sayfalara aktaramadığımın farkında olmak , onlarla yaşamak , zaman zaman onlara boyun eğmek çok zor.Ben ellerinden tutup çıkarmadıkça da böyle içimde yaşlanıp çürüyecekler sanırım.


Geçen gece pembe siyah bir rüyadaydın.Pembe bulutların içinde seni okudum saatlerce , izledim...Kaleme uzandığımda elime fotoğraf makinasını aldığımı farkettim.Birden gökyüzü karardı.Yazamadığım her satırı sadece fotoğrafladım.Siyahın her tonu içinde hala pembe tenini görebiliyordum.

Başarmam gereken onca şey varken , bir bedende iki tutkuyu barındırmayı çok iyi öğrendim.Ben barındırmayı öğrenmiş olabilirim.Fakat zor olan onları nasıl barıştıracağım.Bir yerden başlamalıyım.Bu günü buna milat edindirdim kendimce.İstemek başarmanın yarısı...