Özgürlüğün Bedeli

Başını ellerinin arasına aldı ve ne zamandır yapmadığını büyük bir keyifle yaptı,yalnızlığın tadını çıkararak düşünmeyi…

Hayatı boyunca olmadığı kadar yalnızdı ve bundan büyük bir haz almaktaydı.Düşüncelerinde savruluyordu hazan yaprakları gibi .Uçuşan her yaprak bir diğerine değiyor geçmişi geleceğe bağlıyordu beyninin içinde.O ayırmaya çalıştıkça incecik dallarıyla her çift yaprak birbirine daha sıkı kenetleniyordu.Tüm bu kenetlenmelerin arasında her çekip gitmeye inat ayaklarındaki zincirlerle olduğu yere kök salmak üzereydi.

Ellerini başından ayırdı,başını kaldırdı ve hayatının tüm yükünün ağırlıyla kapattığı gözlerini yaşanmışlara inat yavaşça açtı.Şimdi ufka baktığı gözlerinde iki damla yaş vardı, sebebini bilmediği iki damla.Yanaklarından süzülmesine izin verdi yaşların.Bedeninden bir parçayı özgür bırakarak bişeylere adım atmak ister gibiydi.

Bakmaya doyamadığı deniz önünde uzayıp gidiyordu.Hep bir son olmuştu hayatında.Her işin,her paranın,her mutluluğun,her aşkın ve her bardak içkinin...Şimdi denizden gözlerini ayıramazken sonsuzluğun içinde kılavuzu olmadan dolaşmanın hatta kimsenin bulamayacağı köşelerde kaybolmanın zevkiyle ayağa kalktı.

Hemen önündeki balkon demirlerinden destek aldı ayağa kalkarken.Metalin tüm soğukluğu, elini sürterek çekerken demirlerden,son kez teninde ürpermeye neden oldu.Demirlere asılı saksılara kendi elleriyle diktiği sakız sardunyalar çiçek açmıştı.Çiçeklerin kadife dokusuna dokunmaktan kendini alamadı.Yıllarca bu metalin soğukluğunu ve sertliğini yaşamışken , şimdi böyle sakin oluşuna kendi bile şaşmış durumdaydı.

Günün ilk ışıkları yavaşça yüzünü göstermeye başlamıştı.Kalbindeki o sıkışmayı her sabah ki gibi yine hissetti.Kendi özgürlüğünün içine hapsettiği şeyi artık sahibine vermesinin zamanı gelmiş hatta geçiyordu bile.Onunda kendisi gibi özgür olması gerekiyordu.Zincirlerini kırmasına bu kadar koşulsuz göz yuman bir kalbin emanetini daha fazla taşıyamayacağının , bu yükün altında gittikçe ezildiğinin , onu kaybetmemek adına verdiği bu savaşın asla bir galibi olmayacağının çok iyi farkındaydı ve kalbinde bu sıkışmaların sonu gelsin istiyordu.

Onunla yaşanan tüm dakikaları gözünün önünden hızla ve bir o kadar da sindirerek son kez geçirdi.Tüm bunları yaparken hiç olmadığı kadar mutlu olmasını diledi.Gözlerini açtığında yüreğine yük ettiği duygudan kurtulmuş ve hafiflemişti.

Hava iyice aydınlanmıştı.Sabahın o ilk esintileriyle hafifçe dalgalanan perdeleri iki yana açarak odaya girdi.Hayatı boyunca yatağını paylaşmaktan en çok zevk aldığı huzurlu uyuyordu.Onu uyandırmaya korkarak usulca yanına girdi.Ürkütmemeye çalışarak yanaklarına dokundu.Simsiyah saçlarından bir tutam yanağına düşmüştü.Hafifçe parmaklarıyla saçını düzeltti.Uyurken onu seyretmeye doyamıyordu.Hayatı boyunca yaşamadığı bir aşkla bağlıydı ona.

Verdiği onca çaba işe yaramamış,o güzel gözlerini açmıştı bile.Hafifçe gülümseyerek ona bakıyordu şimdi.Kollarına aldığı bedenine sıkıca sarılarak başını göğsüne dayadı.Biraz önce sayabileceği ve sebebini bilmediği yaşlar,sınırsızca gözlerinden boşalmıştı şimdi.Kendi yanaklarından onun yanaklarına akıyor ve huzursuz olmasına sebep oluyordu.Başını yavaşça kendinden uzaklaştırarak gözlerini gözlerine mühürledi.Karşılıksız ve çıkarsız sevgisi endişeye dönüşmüş , yüzünde hafif bir karanlık belirmişti sevdiğinin.

Verdiği sözleri hatırladı birden , telaşla yaşları sildi ve bir gülümsemeyle yüzünün aydınlanmasını sağladı.Asla karşılıksız bırakmazdı gülüşleri.Gülüşü,gözleri hep birini hatırlatacaktı ona.Yüreğine kazıdığı bir dövmeyi sızlatacaktı bir ömür boyu.Birbirlerinin gözlerine bakıp öylece kalakaldırlar.

Özgürlüğünün hediyesiydi ona.Tüm feda ettiklerinin tüm sonlarının evet hepsinin başlangıcıydı.

Dudaklarından dökülen kelimeye aslında ne kadar hasret olduğunu ve hiç susmadan defalarca söylemek istediğini ona sarılırken sevgiyle,yüreğine usulca yerleştirirken bu aşkı daha çok farkındaydı.Yanağını yanağına dayadı.Kulağına hafifçe fısıldadı.

KIZIMMMM.....